Pytanie na dziś: jak poradzić sobie z głośnym sąsiadem, jeżeli tak jak ja mieszkacie w akademiku?
Otóż zaistniała taka sytuacja, że kolokwium zaliczeniowe z bardzo trudnego i wręcz abstrakcyjnego przedmiotu zbliżało się nieuchronnie. Za ścianą, która swoją drogą bardzo cienka jest, mieszka dziołcha, która zwykła zapraszać szersze rzesze znajomych. Wrzeszczeli, śmieli się, jęczeli i przekrzykiwali nawzajem.
Kurwica ma dawała się we znaki, ale hamował ją fakt, że i mnie się zdarzało być głośno, lecz nie po 23. Pomimo stoperów w uszach odgłosy nie dawały się nie słyszeć, mojej współlokatorce również. Do godziny 1-2 w nocy próbowałam zasnąć, w końcu padłam. Następnego dnia to samo, lecz poleciał również chamski teks w moją stronę.
Kurwica ma nie wytrzymała, walnęła łokciem w drzwi sąsiada, wdarła się i opierdoliła towarzystwo. Gówno to dało.
Kurwica ta od kilku dni nadal mnie trzyma, tym bardziej, że przeprosin za ten bluzgacz, nie otrzymałam.
Kurwica ta będzie się trzymać dopóki się nie odwdzięczę.
Na początek może zacznijmy od głośnej muzyki. Wybieramy najcieńszy kawałek ściany i raczymy muzyką naszych sąsiadów.
Zawsze możemy być równie chamscy jak nasi sąsiedzi i zgłosić hałas w czasie ciszy nocnej w portierni, zazwyczaj skutkuje to czymś w rodzaju 'raportu', a po określonej ilości wyrzuceniem z akademika.
Możemy się również zabawić i zacząć wysyłać ciekawe przesyłki sąsiadom, np kupę ( ciągle mi to chodzi po głowie).
Walić im w ściany, drzwi, bluzgać rzygającym wzrokiem, nie mówić 'cześć' - to norma.
Jeżeli macie integracyjna kuchnie, gdy nadarzy się sposobność doprawić po swojemu co nieco.
Whatever, nie to żebym miała cokolwiek do integracji, czy hucznej zabawy, ale jak ja się uczę i kolejny dzień jest wrzask, a ponad to chamskie teksty padają. Wtedy dziękuję.
Proces dokuczania nadal trwa.
Iza
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz