Bed Peace, Hair Peace

Dziś ciąg dalszy opowieści o Johnie Lennonie i Yoko Ono, z zaznaczeniem Yoko, bo to ona była jego główną inspiratorką i nikt nie wie, czy jeżeli nie stanęłaby na drodze, czy spotkałby inną, do której kierowałby te wszystkie piękne ballady i nie tylko.

20 marca 1969 roku odbył się ślub Lennona oraz Yoko, wydarzenie to zostało wykorzystane przez parę by propagować pokój na świecie, co było odwołaniem do toczącej się w tamtym czasie wojny w Wietnamie.
Miesiąc miodowy para spędziła w  Amsterdam Hilton Hotel , w łóżku, udzielając w tym czasie mnóstwa wywiadów. Gdy jeden z dziennikarzy zapytał Lennona o cel jego akcji, John spontanicznie odpowiedział  All we are saying is give peace a chance - czyli daj szansę pokojowi, tak powstała jedna z bardziej znany piosenek Lennona Give Peace A Change, wielokrotnie nazywana hymnem protestujących przeciw wojnie, a pierwszy raz zaśpiewano ją podczas akcji Bed Peace, Hair Peace z przypadkowym tłumem znajdującym się w tamtym czasie w pokoju hotelowym. 1 czerwca oficjalnie nagrano utwór.

Taką samą akcję nazwaną Bed-in chciano przeprowadzić w Nowym Jorku, lecz amerykański rząd się nie zgodził, gdyż nie chcieli u siebie 'żadnych pacyfistów' dlatego pojechali do Montrealu.

Stay in Bed and Grow Your Hair

Wybaczcie tragiczną jakość audio, ale nie potrafiłam znaleźć filmu na którym tak dokładnie byłoby widać co działo się w czasie nagrywania utworu w lepszej jakości dźwięku.

Dołączam zdjęcia z akcji bed-in:

Pozdrawiam, Iza

Je t'aime... moi non plus

Jestem pewna, że wszyscy znacie tę piosenkę, odniosła ona duży sukces w Europie. Utwór ten powstał na życzenie  Brigitte Bardot w czasie rewolucji seksualnej. Z racji, że ówczesny mąż BB, Gunter Sachs, nie zgodził się na jej upublicznienie, Serge Gainsbourg, jej kompozytor, wykonał ją ze swoją kochanką, Jane Birkin, której ta piosenka otworzyła drzwi do sławy.
Utwór owiany był kontrowersją, ze względu na podteskt erotyczny oraz wykonanie. Z tej racji zakazano jej nadawania w kilku europejskich krajach. Dodajmy, że piosenka powstała w 1968 roku.

Serge Gainsbourg i  Jane Birkin to jedna z moich ulubionych par, dlatego dołączam zdjęcia, które również są jednymi z moich ulubionych.

Pozdrawiam, Iza